Feliks Gadomski

Feliks Gadomski urodził się 26 sierpnia 1896 roku w Makowie Mazowieckim. Był żołnierzem Legionów Polskich, a od 1918 roku służył w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, walcząc na Wołyniu w jednostkach artylerii. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. Służył między innymi w 2 pułku artylerii ciężkiej i 5 Samodzielnym Dywizjonie Artylerii Przeciwlotniczej. W 1930 roku awansował do stopnia kapitana. Od 1931 roku był rzeczoznawcą broni małokalibrowej, a w marcu 1939 roku kierował grupą odbiorczą Centrum Odbioru Materiałów Uzbrojenia w Warszawie.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Był więziony w Kozielsku, a 13 kwietnia 1940 roku został zamordowany w Katyniu. W 1943 roku jego ciało zidentyfikowano podczas ekshumacji. Gadomski mieszkał w Warszawie, był żonaty z Anną z Wiechowskich i miał syna. Otrzymał Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych i Srebrny Krzyż Zasługi. W 2007 roku został pośmiertnie mianowany majorem.

Na podstawie artykułu „Feliks Gadomski (żołnierz)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.